۱۳۸۹ اردیبهشت ۲۷, دوشنبه

بودن یا نه ،بودن؟!

photo by me
هرچند خسته ام
و جهانم پر از صدای سترون تنهایی است
پر از غرابت
سکوت
تحمل
فریاد...
هرچند شکسته ام
و سایه ی سیاه هواپیماهای بی مقصد
پا به پای ردپام روی ماسه ها کش می آید
اما
هنوز جایی هست
که غروب هاش یعنی
دستی بالای تمام دست هاست
حتا اگر کسی نداند
کی رفته ای و کجا رفته ای و چرا برنمی گردی به همین زودی ها ؟!







۶ نظر:

  1. سلام. چه خوبه که هستین. چه خوبه که میتونم بخونمتون.
    ...

    پاسخ دادنحذف
  2. سلام مرجان همیشه مهربان،اینجا در سکوت کامل ایجاد شد،هنوز هم شوکه ام که چجوری پیدام کردی،به هر حال از دقت نظرت ،لطفت بیکرانت سپاسگزارم

    پاسخ دادنحذف
  3. یک دنیا دلتنگی و سکوت. با این موسیقی. با این اسم. با این قلم.

    پاسخ دادنحذف
  4. هنوز هم مي خانيم تان و اين موهبت كمي نيست براي ما

    پاسخ دادنحذف
  5. زندگي شايد يعني:
    ليسيدن عسل از روي بوته ي خار.

    پاسخ دادنحذف
  6. خوب دنبال هر چی بگردی وقتی دوستش داشته باشی پیداش میکنی .
    باعث افتخار منه.

    پاسخ دادنحذف